08.02.2014-36 Hafta + 0 Gün

Hamileyim” yazılarım için bu son yazım mı olur yoksa 38-39-40 lar gelir mi inanın bende bilmiyorum.

Son aylardaki ödemden ve kilo almaktan giysilerime giremem ve belli bir haftadan sonra farklı bir kombinle fotoğraflara devam ederim diyordum ama zar zor hala içine girebiliyorum. + 19 kg’ı zavallı ayaklarıma yüklemiş durumdayım ve doğuma 20 li kilolarla gireceğim  artık belli oldu. Ne yapalım sağlık olsun diyelim ve kızımı sağlıklı bir şekilde kucağıma almak için dua etmeye devam edeyim :)

Fotoğraftan da anlaşılacağı üzere, bal kızımın adı babasının isteği üzerine “MİRA” olacak. Nazlı kızımız diye sevdiğimizden herhalde göbek adı diye tabir edilen diğer adımız da “NAZ” olacak. :) Hamileliğimi ilk öğrendiğimizde  eşimle aldığımız karardan dolayı;  babası nasıl isterse o şekilde hitap edeceğiz hareli kuşuma :)

35. haftada ilk defa NST ye girdik ve girmez olaydık. O günü ömrüm boyunca sanırım unutmayacağım. Kızımın her şeyi çok normal çok şükür ama bende kasılmalar çıktı. 9 ay boyunca 2-3 doktora sürekli giden ben, bu haftadan sonra olabilecek problemleri kabul etmekte epey bir zorlandım.  1000 mg sıvı damardan verildi ve tekrar NST ye girdim. Bu sefer sırt üstü yatmamı istediler ki kasılmalar doğru okunabilsin.

İkinci NST sonucunda da sırt üstü yatmam dan dolayı  bebeğimin kalp atışlarında sıkıntı çıktı. 10 dk. sonra doktorumuz kontrolünde 3. bir NST ye girdim ve yaklaşık yarım saat sürdü. Doktorumuz NST ye bağlıyken bile alınan sinyalleri yorumluyor ve benim erken doğum yapabileceğim düşüncesine beni yavaş yavaş alıştırmaya çalışıyordu. Daha hiç birşey adam akıllı hazır değilken, hala izne çıkmamış ve evin tadını çıkaramamışken en önemlisi bebeğim daha küçücükken erken doğumu duyunca beynimden vuruldum.

Allah kimseyi evladı ile, sağlıkla sınamasın. Erken doğum riski olmadığı için 30. haftalarda yapılan Akciğer gelişimi iğnesini de olmamıştım çünkü böyle bir risk yoktu. Neyse; Ay Çöreğim o zaman 2400 Gr dı ve dünyaya gelirse büyük bir ihtimal küveze girecekti. Okuyucularım az ve bayan olduklarını bildiğim için rahatça içimi dökebilirim sanırım :D

3. NST sonucu alttan muayene etmek istediğini ve açılma da varsa kesin hastaneye yatırıp, doğumu 1-2 hafta ertelemeye çalışacağını söyledi, doktorumuz. Hep duyduğumuz;  alttan kontrolün erken doğumu tetiklediği, bu nedenle başta hayır dememe rağmen, ne yapacağımızı da bilmememizden kaynaklı hastanede biraz oturduk, sessizce düşündük :) Bileğindeki saatin akrep ve yelkovanının sesini resmen duyuyorsunuz ve bir karar vermek zorundasınız. Çok Zor…

Kontrol sonrası 1 cm açıklık olduğunu , yatak istirahati ve haplarla doğumu erteleyebileceğimizi belirtti. Fakat dikkatli olmam konusunda uzun uzun konuştuk. Hedefimiz 37. haftayı görebilmek. 37 den sonra istediğimizi yapabilecektik. Evet şu an 36 Hafta+ 3. gündeyim çok şükür :)

Ama 35 ve 36. hafta arası o kadar zor geçti ki anlatamam. Annemleri korkutmak istemedik ve kimseye de  gelin demedik. Canım eşim, can yoldaşım 1 hafta izin aldı ve evde bol bol dinlendik. Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın. Eşim yanımda olmasa bu süreçleri nasıl atlatırdım, atlatabilir miydim bilmiyorum.

İş yeriyle konuşup, raporumu da iptal etmek istemediğimden (37. haftaya kadar çalışabilirdim) 1 hafta evden çalıştım. ve Geçen Perşembe günün kü kontrolümüzde bebeğim 2700 gr olmuş ve 35 + 5 de idim. En önemlisi kasılmalarım durmuş, doktorun verdiği magnezyum ve progestan işe yaramıştı. Moralli bir şekilde eve döndük ama daha maraton bitmemişti.

Bu hafta da evde dinleniyorum ve 36. haftanın geçmesini iple çekiyorum. 5 günümüz kaldı 37 haftalık olmaya :) Hayırlısı ile inşallah sağlıklı bir şekilde tüm bebek bekleyenler, evlatlarını kucaklarına alırlar.  Son zamanlar geçmek bilmiyor ve daha da bir stres oluyorsunuz. Olumsuz bir şey duymaya tahammülünüz yok. Aklınızda sürekli sorular; doğum nasıl olacak, anestezi alacak mıyım, normal doğum olursa doktorum olacak mı, ebe mi gelecek vs.

En çok korktuğum şey ise, Hastane’de bebeğimin karışması. Her seferinde eşim bu düşünceme gülse de kendimi alamıyorum ve bebeğimin karışmasından çok korkuyorum. Bu nedenle her ne doğum olursa olsun sanırım çıktığı anda bebeğimi görmek için anestezi almayacağım :D Karar verdiğimiz hastanede yanımda kimse doğuma giremiyor ve kendi fotoğrafçımızı da yanımda getiremiyorum, maalesef. Bunlar daha da korkutuyor beni.

Çooook uzun bir post oldu sevgili okuyucularım. Kafanızı yine şişirdik. :)

Kendinize iyi bakın ve sevdiklerinizin kıymetini bilin.

Gebeler;

Doğum hazırlıklarınızı (gecelik, hastane çantası vs), bebek odası düzenlemelerini haliniz yerinde ise 35. haftaya kadar tamamlayın, ne olur ne olmaz :D Yoksa benim gibi saçma sapan gecelik alır, apar topar çanta toplarsınız…

Sevgiler,

Meldemoz.

19.01.2014- 33 Hafta + 0 Gün

En son, ” hafta” yazımızı sanıyorum 28. hafta da yazmıştım :) Oldukça büyüdük ve hala eski kıyafetlerime girebiliyorum (çekiştirerek tabi ki :D )

Bakalım 37. haftadan sonra giyip, fotoğraflayabilecek miyim. Bende çok merak ediyorum. Hamilelik çok çok farklı bir duygu. Kesinlikle yaşamayan anlayamayaz. Tüm annelerin dediği gibi, “Anne olunca anlarsın” cümlesi , hamile olduğunu anladığın andan itibaren farklı  bir anlam kazanıyor ve bu evrelerin hepsini annelerimiz bizim için yaşamışlar düşüncesi, Cennetin neden annelerin ayakları altına serildiğini bir kez daha destekliyor.

Canım annem, seni çok seviyorum ve hakkını nasıl öderim bilmiyorum.

 

 

Kaburgaların kırılmış gibi olsa da belki ayağı vardır canını acıtırım diye acıyan yerine elini dahi sürememe, gece milyonca kez kalkıp uyuyamama, reflü nedeniyle yatakta oturur vaziyette uyumaya çalışma, makine boşaltırken bazen nefes nefese kalma, kendini hiç beğenmeme durumları olsa da  bedeninde farklı bir kalbin atışını hissetmen muhteşem bir duygu.  Daha doğmadan bazı şeyleri belki hayatının %80 ini onu düşünerek geçirmek ayrı bir durum tabi.

Bu haftaya kadar açıkçası çok şikayetim olmadı hatta +15 kilo almış halimde bile bedenime taparcasına güveniyordum :D , o derece yani. Fakat son 1-2 haftadır biraz korkmaya ve ürkmeye başladım. Normal doğum gözüken doğumu,  bebeğim ve benim için güzel bir şekilde atlatabilecek miyiz. Bu zamana kadar adam akıllı yoga, platese vs. gitmediğim için sanırım biraz da pişmanlığım var. Özellikle nefes egzersizleri yapmam mutlaka gerekiyor, bunun için izne ayrıldığımda mutlaka bir plan yapacağım. (Umarım izinden sonra 1-2 haftam olur) Biliyorsunuz biz çalışan bayanlar doğumdan sonrasını düşünerek , mümkünse işten doğuma gitmek istiyoruz. 4 ay olan doğum izni yaklaşık 5 yıldır artırılmaya çalışılsa da gündemi değiştirmekten başka bir şey değil ve bizim 2. bebeğimize bile yeni değişiklikler sanırım yetişmeyecek.

Neyse konuyu dağıtmayayım, bugün itibariyle 33 haftalığız. Artık çoğul konuşuyorum fark ettiyseniz ve tüm fotoğraflarda elimde göbeğimde :) Bazı bayanlar bu durumdan şikayetçi olsa da benim çok hoşuma gidiyor.

Bu zamana kadar hep olan 9 – 5 olan tansiyonum son kontrol de 11 – 7 olarak çıktı, şu son aylarda çıkan hamilelik tansiyonuna yakalanırım diye korkuyorum. O gün 2 saat hastanede bekleyince çıkmıştır diye geçiştiriyorum ama hakkımızda her şeyin hayırlısı olur inşallah. Dualarınızı eksik etmeyin bizden, en çok ona ihtiyacımız var…

 

 

Sevgiler,

Meldemoz…

Mutlu Seneler

Her yeni yıl, hayatımıza açılan beyaz yeni bir yaprak gibi. Neler yaşanacak, neler olacak önceden bilemiyoruz.

Herkes için sağlık diliyorum. Gerisi teferruat geliyor. Huzur, aşk, para, mutluluk, kahkaha, sevinç… vs hepsi olsun tabi ki,  kim hayır der ama önce sağlığımız yerinde olsun. Kalanın hepsini hallederiz inşallah. :D

Bir de;

dünya için Barış, aç olanlara Aş, soğukta kalanlara başını sokacakları sıcak bir Yuva, sınava gireceklere bol Şans (ülkemizdeki sistemde şans lazım, çalışmakla zor :) ), İşe başvuranlara ensesi kalın bir Referans :) , kader mahkumlarına Sabır, hasta olanlara acil Şifa, evleneceklere Mutluluk, maddi- manevi sıkıntı çekenler Refah … diliyorum.

Tüm hamişlere de sağlıcakla bebeklerini kucaklarına almalarını, bir avazda doğurmalarını diliyorum :)

1

Herkese mutlu sağlıklı huzurlu nice yıllar. 2014 de tüm dileklerimiz gerçek olsun :)

2

Babamıza vereceğimiz yılbaşı hediyemiz hazır. Susamlı Simidimi ‘i sunacağım, yerse artık :D

Sevgiler,

Meldemoz.