09.03.2015- 38 Hafta + 0 gün

34. haftadan itibaren doğum iznine ayrılmış ve memlekete dinlenmeye gitmiştim. Bu arada Mira Naz’ın dişleri sancılı bir şekilde çıkmaya başladı ve 4 martta da doğum günü için hazırlıklar derken blogumu ihmal ettim biraz.

Bu hengame arasında inatla büyüyen sürpriz yumurtamız an itibari ile 38 haftalık. Bugün kü kontrol sonrası ise artık her an gelebileceğini ve 40 haftayı muhtemelen beklemeyeceğini öğrendik. Zaten heyecanlı olan ben, iyice strese girdim. :) İnşallah sağlıklı bir şekilde kavuşuruz bebeğimize.

73 kiloyum ve ömrümde ilk defa 7 li rakamlara çıktım. Haliyle ağırım ve hareket ederken artık çok zorlanıyorum. Özellikle dönemiyor ve eğilemiyorum :) Mira’da yarı bahaneyle bazı işleri eşime yaptırıyordum ama bunda gerçekten yapamıyorum :D  Tansiyon her zaman ki gibi düşük (8-4) ve doktor ayakta olduğuma hala şaşırıyor. Çatlak mevzusu eskisi kadar canımı sıkmıyor. Mira’da 10 kutu lierac bitirmiş ve son hafta göbeğimin bazı bölgelerinde çatlak olunca, olacaksa zaten oluyor modundayım. Sadece genişleyen yerlerimi sürekli nemli tutuyorum ki genelde Mira’nın bebeyağı ile oluyor bu. Hem ucuz hemde mis gibi kokuyor.

Un Kurabiyem ise 3000 gr ve ablası gibi gayet standart- fit bir bebek. Oldukça hareketli ve sanırım hiç uyumuyor.Özellikle geceleri biraz atarlı. Psikolojik durumum ise; oldukça korkağım. Hamilelik süreci nispeten tecrübemden dolayı rahat geçse de doğum için bu yavrum da daha korkağım. Nedenini bilmesem de çok çok endişeli, şaşkın ve gerçekten korkuyorum. Sanırım doğum esnasında aksilik olur diye korkuyorum. Dualarınızı eksik etmeyin olur mu? (iki araya sıkıştırdım hemen :D :D )

Belki bu son hamilelik yazım olur, belki 40. haftada tekrar buluşuruz bilemiyorum.

Allah isteyen tüm ailelere bu güzel duyguyu tattırsın ve kimseyi, hiçbir anneyi evladı ile sınamasın. Sizlere bol sağlıklı, mutlu günler diliyorum. Görüşmek üzere…

Sevgiler,

Meldemoz

27.01.2015- 32 Hafta + 0 Gün

Ne olur beni affet,  Un Kurabiyem, Nolurr  :)

En son fotoğraf çekimini 25. hafta da yapmışım.

Evet biliyorum ablanda her hafta çekim yapıyorduk ama bu aralar hem babanın işleri yoğunlaştı, hem de 2 hafta süren soğuk algınlığı atlattık, hem izne ayrılacağım için benim işlerimi düzenlemem gerekiyordu. Bu nedenle aralarda çekim yapamadık. Bu çekimi ise ışıktan ta anlayacağın üzere gece çekebildik.

Tam tamına 32 haftalık- 1800 kg ağırlığında ve 42 cm boyundayız. Gayet standartlarda, fit bir şekilde büyümeye devam ediyorsun bebeğim. Sende korktuğum  (hareketlerinin şiddetinden suyunu patlatırsın diye endişeleniyorum) erken doğma riski ile karşı karşıya değiliz çok şükür. Zaten erkende doğma, kalabildiğin kadar kal benle. Doya doya hissetmeye devam edeyim seni :)

Çok hareketlisin, gece gündüz farketmiyor ve sanırım doğduktan sonra bu ittirip, kakmalarını çok özleyeceğim. :D Bu aralar acayip şekilde midem yanıyor ve dik bir şekilde uyuyorum 1 haftadır. Dünkü kontrolümüzde doktor saçını gösterdi, sanıyorum biraz saçların da var.:D Her kontrolde farklı pozisyonda oluyorsun. En son popo yukarıda ve başın aşağıdaydı ve normal doğum için süperdi. Dünkü kontrolde yine dönmüşsün fakat yan bir şekilde yatıyorsun :) Doktorumuz bile şaşırıyor senin bu yatış durumlarına ve “bakalım bu sefer nasıl yatmış, prenses” diyor, ultrasonu hazırlarken :D  Benim için sezeryan, normal doğum farketmiyor biliyorsun ama bebek için en doğalı normal doğum olduğundan 36. haftaya kadar poponu yukarı kaldırırsan sevinirim bal kızım :D

70 kiloyum ve söylemeye utanıyorum. 24 Mart doğum gözüküyor ve artık ben her an doğuracakmışım gibi bazı hareketlerimde zorlanıyorum. Tam anlamıyla kocaman oldum, burnum büyüdü, yüzüm tipsizleşti ve daha neler neler :D Ama ilginçtir ki, bu şekilde bile depresyona girmedim, evet hala girmedim :D Belki son haftalar aynalara bakmam :P

Bu şekilde yuvarlanıp, gidiyoruz ve 1-2 hafta sonra gerçekten yuvarlanacağız :D Sağlıkla büyü un kurabiyem ve gelmek için acele etme, annenin fiziksel durumu kötüye gitse bile :D :D Senden önemli hiç bir şey yok şuan.

 

11.12.2014- 25 Hafta 3 Gün

Merhabalar,

Un kurabiyem tam tamına 25 haftalık oldu ve hareketleri ile bize şaşkına uğratmakta. Mira’ya hamileliğim daha dün gibi hafızamda olduğu için (^.^) hamilelik sürecindeki değişiklikleri çok rahat fark edebiliyorum.

Kilo ve görüntü ayrımı zaten herkes tarafından farkediliyor. Bu kızımda daha az kilo almama rağmen, görüntü olarak daha şiş bir durumdayım. Daha 25 haftalığız ama görüntü olarak Mira’ya doğuma gittiğim görüntüye yaklaştık :) Kendimi tam anlamıyla kocaman hissediyorum ve Mira’daki son aylarda giydiğim kıyafetlerimin çoğu dar geliyor :(

Psikolojik durumum ise; tam anlamıyla stressiz ve rahat durumdayım. Kontroller öncesi sakin ve ağırbaşlıyım :D Kullandığım ilaçlarım ve vitaminlerim artık hayatımın bir parçası olmuş durumdalar. Unutmam imkansız. Enteresan bir şekilde Mira’nın eski fotoğraflarına bakıp ağlıyorum, ne kadar küçükmüş nasıl başkalarına emanet etmişim diye. Şimdi 10 aylık sanki koca kız olmuş gibi geliyor. Belki hamileliğimden kaynaklı manyak duygular içinde olabilirim.

Bel ağrılarım, büyük göbeğimden  dolayı son zamanlarda arttı. Yüzümde de hafif olan sivilcelerim ara ara artıyor. Günlük yediğim cevizden olduğunu düşünüyorum ama hormonların da etkisi olabilir tabi. Karnımdaki yaramaz hiç uyumuyor ve gece su içmeye kalktığımda dahi hareketlerini hissedebiliyorum, babası bile hissedebiliyor. O derece yani. ^.^ Sürekli  bir şeyler yapma, ittirip kaktırma peşinde. Sürekli elimizi koyduğumuz yerin tam tersinde hiç beklenmedik hareketler sergiliyor ikinci kuzum. Mira çok sakindi. Son aylarda hissediyorduk hareketlerini.  Hatta bu zamanlarda uzun bir süre hissetmeyip gecenin bir yarısı hastaneye koşturduğumuz anlarımız çoktur, ilk yavrumda :D

Aklıma gelenler şimdilik bu kadar, ara ara yazdığım defterimde daha ayrıntılı betimlemeler mevcut ama buraya gelince çoğu şeyi unutuyorum. :) Hamilelik işte, uyku ve unutkanlık halleri malum :)

Sevgiler,

Meldemoz