27.01.2015- 32 Hafta + 0 Gün

Ne olur beni affet,  Un Kurabiyem, Nolurr  :)

En son fotoğraf çekimini 25. hafta da yapmışım.

Evet biliyorum ablanda her hafta çekim yapıyorduk ama bu aralar hem babanın işleri yoğunlaştı, hem de 2 hafta süren soğuk algınlığı atlattık, hem izne ayrılacağım için benim işlerimi düzenlemem gerekiyordu. Bu nedenle aralarda çekim yapamadık. Bu çekimi ise ışıktan ta anlayacağın üzere gece çekebildik.

Tam tamına 32 haftalık- 1800 kg ağırlığında ve 42 cm boyundayız. Gayet standartlarda, fit bir şekilde büyümeye devam ediyorsun bebeğim. Sende korktuğum  (hareketlerinin şiddetinden suyunu patlatırsın diye endişeleniyorum) erken doğma riski ile karşı karşıya değiliz çok şükür. Zaten erkende doğma, kalabildiğin kadar kal benle. Doya doya hissetmeye devam edeyim seni :)

Çok hareketlisin, gece gündüz farketmiyor ve sanırım doğduktan sonra bu ittirip, kakmalarını çok özleyeceğim. :D Bu aralar acayip şekilde midem yanıyor ve dik bir şekilde uyuyorum 1 haftadır. Dünkü kontrolümüzde doktor saçını gösterdi, sanıyorum biraz saçların da var.:D Her kontrolde farklı pozisyonda oluyorsun. En son popo yukarıda ve başın aşağıdaydı ve normal doğum için süperdi. Dünkü kontrolde yine dönmüşsün fakat yan bir şekilde yatıyorsun :) Doktorumuz bile şaşırıyor senin bu yatış durumlarına ve “bakalım bu sefer nasıl yatmış, prenses” diyor, ultrasonu hazırlarken :D  Benim için sezeryan, normal doğum farketmiyor biliyorsun ama bebek için en doğalı normal doğum olduğundan 36. haftaya kadar poponu yukarı kaldırırsan sevinirim bal kızım :D

70 kiloyum ve söylemeye utanıyorum. 24 Mart doğum gözüküyor ve artık ben her an doğuracakmışım gibi bazı hareketlerimde zorlanıyorum. Tam anlamıyla kocaman oldum, burnum büyüdü, yüzüm tipsizleşti ve daha neler neler :D Ama ilginçtir ki, bu şekilde bile depresyona girmedim, evet hala girmedim :D Belki son haftalar aynalara bakmam :P

Bu şekilde yuvarlanıp, gidiyoruz ve 1-2 hafta sonra gerçekten yuvarlanacağız :D Sağlıkla büyü un kurabiyem ve gelmek için acele etme, annenin fiziksel durumu kötüye gitse bile :D :D Senden önemli hiç bir şey yok şuan.

 

Mira Naz- Kek Patlatmaca

Evet saçma sapan şeyler yapıyorum ve Kadir her seferinde bunu niye yapıyoruz diyor :) Kek patlatmaca- Cake Smash;  neden yapıldığı, ne için olduğu belli değil ama eğlenceli olduğu muhakkak. Takip ettiğim bir kaç blogger arkadaşlarım sayesinde iyice heveslendim ve bunu yapacağım dedim 2-3 hafta öncesinden.  Bari bunu yapayım :D

+20 kilo bedenime yüklenmiş, 32 haftalık hamile ve iyice üşengeç moduna girmeme rağmen, Mira’yla bu deneyimi yaşamak istedim. O patlatsın ben seyredeyim kalp dudaklı mı…Ya da akranları videolarını izletirken; “ben niye kek patlatmadım, hep kardeşimin yüzünden” demesin diye de “mutlaka yapmalıyım” demiş olabilirim, İtiraf edeyim. :P

Yavrum hayatında ilk defa kek patlattığı (?) için biraz garipsedi bu durumu haliyle ama güzel bir anı kalmış oldu hepimize. Hep böyle gülsün istiyorum, kuzum hiç üzülmesin…

Sonradan duydum, emekleme çöreği varmış :D Emeklemeye yaklaşık 4 ay önce başladığı için yapmasam da olur.

Önümüzde diş buğdayı var,  aynı zamanda hafif hafif sancılarım :D Erken doğum olmasından korkuyorum, eğer sağlık problemim olmazsa ve bu gücü kendimde bulabilirsem, diş buğdayı da yapacağım. Ve Kadir, ilk dişini bu kadar abartmaya gerek var mı diyecek. :P

Fotoğrafları düzenlerken bir kez daha fark ettim, zaman ne kadar hızlı geçiyor. 1 ay sonra Mira yaşına girecek ve bugünler bir daha istesem de geri gelmeyecek. Tüm kuzucuklar sağlıcakla büyüsünler.

 

 

Sevgiler,

Meldemoz

NOT: Videomuzda var tabisi, ama babası düzenleyene kadar Mira 1 yaşına girer. Onu artık sonra izleriz :D

10. ay kızım büyüyor…

10 ayımızı bitirdik. 11.ayın içindeyiz ama geçen ay en önemli şey; artık kızımızın büyüdüğü hissetmemizdi. Bir sürü tepkisini ağzımız açık izledik. Sanıyorum büyüme atağını tam olarak, bu ay yaşadık :)

İstemediği şeyleri artık tam anlamıyla anlıyoruz yada istediği şeyleri bir şeyler söyleyerek anlatmaya çalışıyor. Baba ve dede rahatlıkla söylüyoruz ama bu ay çok nadir de olsa “anni” kelimesini duyduk. Özellikle uyumak istemediği veya derin uykuya geçemediği zamanlarda :D

Bizimle birlikte kahvaltılara eşlik ediyor, ben ütü yaparken yanımda emekleyerek ve her yeri karıştırmak sureti ile oynuyor, bulaşıkları makineye yerleştirirken mama sandalyesinde annesinin hamaratlığını izliyor vs vs :) Yine yapışık ikiz gibi takılıyoruz ama ben işlerimi halledebiliyorum. Aynı odada olmamız yeterli.

Dışarı çıkmak kabustu 10. aya kadar. Sürekli kucak isterdi, son zamanlarda biz yemeğimizi yerken, etrafı izlemeye ve gözüne bir garson kestirip, çapkın gülücükler atmaya bayılıyor :P Yuvada büyümesinden sanırım, nerede bir bebek, çocuk görsün yaklaşmaya çalışıyor veya ses geldi o tarafa dönüyor.

Hala bizimle yatıyor ve uykudayken su dışında hiç bir şey içmiyor, aç olsa dahi. Su biberonunu 30 metre uzaktan tanıyor ve odanın en ulaşılamaz yerine koysak dahi, 5 dakika sonra o veya bu şekilde elinde oluyor. Gelişimi ve testleri normal, bu nedenle çok su içmesi sanıyorum bana çekti.

Uyandığında biraz odayı izleyip, gözüne birimizi kestirip (o arada eminin Kadir’de benim gibi dua ediyor ve lütfen anneni kaldır diyordur :D ) yanaklarımıza vurarak, saçımıza dokunarak, üstümüze çıkarak uyandırma seanslarımız başlıyor. :P  Artık kim uyanırsa o sabah, biraz yatakta oyalandıktan sonra odasına oyun oynamaya gidiyor.

Yemek mevzusu yine aynı, çok seçiciyiz. istemediği bir şey olunca hemen öğürmeye başlıyor. Bu şekilde bir düzen tutturdu sanırım :D benim huyumu da artık anladığı için bu yöntem kolayına geliyor. Benim tıkanma korkumdan dolayı;  püreye alıştık, çok pütürlü şeylerde yine yemiyor. :(

Genel anlamda kızımız büyüyor ve bu anlar çok hızlı geçiyor,

Sevgiler,

Meldemoz.