08.02.2014-36 Hafta + 0 Gün

Hamileyim” yazılarım için bu son yazım mı olur yoksa 38-39-40 lar gelir mi inanın bende bilmiyorum.

Son aylardaki ödemden ve kilo almaktan giysilerime giremem ve belli bir haftadan sonra farklı bir kombinle fotoğraflara devam ederim diyordum ama zar zor hala içine girebiliyorum. + 19 kg’ı zavallı ayaklarıma yüklemiş durumdayım ve doğuma 20 li kilolarla gireceğim  artık belli oldu. Ne yapalım sağlık olsun diyelim ve kızımı sağlıklı bir şekilde kucağıma almak için dua etmeye devam edeyim :)

Fotoğraftan da anlaşılacağı üzere, bal kızımın adı babasının isteği üzerine “MİRA” olacak. Nazlı kızımız diye sevdiğimizden herhalde göbek adı diye tabir edilen diğer adımız da “NAZ” olacak. :) Hamileliğimi ilk öğrendiğimizde  eşimle aldığımız karardan dolayı;  babası nasıl isterse o şekilde hitap edeceğiz hareli kuşuma :)

35. haftada ilk defa NST ye girdik ve girmez olaydık. O günü ömrüm boyunca sanırım unutmayacağım. Kızımın her şeyi çok normal çok şükür ama bende kasılmalar çıktı. 9 ay boyunca 2-3 doktora sürekli giden ben, bu haftadan sonra olabilecek problemleri kabul etmekte epey bir zorlandım.  1000 mg sıvı damardan verildi ve tekrar NST ye girdim. Bu sefer sırt üstü yatmamı istediler ki kasılmalar doğru okunabilsin.

İkinci NST sonucunda da sırt üstü yatmam dan dolayı  bebeğimin kalp atışlarında sıkıntı çıktı. 10 dk. sonra doktorumuz kontrolünde 3. bir NST ye girdim ve yaklaşık yarım saat sürdü. Doktorumuz NST ye bağlıyken bile alınan sinyalleri yorumluyor ve benim erken doğum yapabileceğim düşüncesine beni yavaş yavaş alıştırmaya çalışıyordu. Daha hiç birşey adam akıllı hazır değilken, hala izne çıkmamış ve evin tadını çıkaramamışken en önemlisi bebeğim daha küçücükken erken doğumu duyunca beynimden vuruldum.

Allah kimseyi evladı ile, sağlıkla sınamasın. Erken doğum riski olmadığı için 30. haftalarda yapılan Akciğer gelişimi iğnesini de olmamıştım çünkü böyle bir risk yoktu. Neyse; Ay Çöreğim o zaman 2400 Gr dı ve dünyaya gelirse büyük bir ihtimal küveze girecekti. Okuyucularım az ve bayan olduklarını bildiğim için rahatça içimi dökebilirim sanırım :D

3. NST sonucu alttan muayene etmek istediğini ve açılma da varsa kesin hastaneye yatırıp, doğumu 1-2 hafta ertelemeye çalışacağını söyledi, doktorumuz. Hep duyduğumuz;  alttan kontrolün erken doğumu tetiklediği, bu nedenle başta hayır dememe rağmen, ne yapacağımızı da bilmememizden kaynaklı hastanede biraz oturduk, sessizce düşündük :) Bileğindeki saatin akrep ve yelkovanının sesini resmen duyuyorsunuz ve bir karar vermek zorundasınız. Çok Zor…

Kontrol sonrası 1 cm açıklık olduğunu , yatak istirahati ve haplarla doğumu erteleyebileceğimizi belirtti. Fakat dikkatli olmam konusunda uzun uzun konuştuk. Hedefimiz 37. haftayı görebilmek. 37 den sonra istediğimizi yapabilecektik. Evet şu an 36 Hafta+ 3. gündeyim çok şükür :)

Ama 35 ve 36. hafta arası o kadar zor geçti ki anlatamam. Annemleri korkutmak istemedik ve kimseye de  gelin demedik. Canım eşim, can yoldaşım 1 hafta izin aldı ve evde bol bol dinlendik. Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın. Eşim yanımda olmasa bu süreçleri nasıl atlatırdım, atlatabilir miydim bilmiyorum.

İş yeriyle konuşup, raporumu da iptal etmek istemediğimden (37. haftaya kadar çalışabilirdim) 1 hafta evden çalıştım. ve Geçen Perşembe günün kü kontrolümüzde bebeğim 2700 gr olmuş ve 35 + 5 de idim. En önemlisi kasılmalarım durmuş, doktorun verdiği magnezyum ve progestan işe yaramıştı. Moralli bir şekilde eve döndük ama daha maraton bitmemişti.

Bu hafta da evde dinleniyorum ve 36. haftanın geçmesini iple çekiyorum. 5 günümüz kaldı 37 haftalık olmaya :) Hayırlısı ile inşallah sağlıklı bir şekilde tüm bebek bekleyenler, evlatlarını kucaklarına alırlar.  Son zamanlar geçmek bilmiyor ve daha da bir stres oluyorsunuz. Olumsuz bir şey duymaya tahammülünüz yok. Aklınızda sürekli sorular; doğum nasıl olacak, anestezi alacak mıyım, normal doğum olursa doktorum olacak mı, ebe mi gelecek vs.

En çok korktuğum şey ise, Hastane’de bebeğimin karışması. Her seferinde eşim bu düşünceme gülse de kendimi alamıyorum ve bebeğimin karışmasından çok korkuyorum. Bu nedenle her ne doğum olursa olsun sanırım çıktığı anda bebeğimi görmek için anestezi almayacağım :D Karar verdiğimiz hastanede yanımda kimse doğuma giremiyor ve kendi fotoğrafçımızı da yanımda getiremiyorum, maalesef. Bunlar daha da korkutuyor beni.

Çooook uzun bir post oldu sevgili okuyucularım. Kafanızı yine şişirdik. :)

Kendinize iyi bakın ve sevdiklerinizin kıymetini bilin.

Gebeler;

Doğum hazırlıklarınızı (gecelik, hastane çantası vs), bebek odası düzenlemelerini haliniz yerinde ise 35. haftaya kadar tamamlayın, ne olur ne olmaz :D Yoksa benim gibi saçma sapan gecelik alır, apar topar çanta toplarsınız…

Sevgiler,

Meldemoz.