Yade Nil

Çoooook uzun zaman oldu yeni bir yazı eklemeyeli. Haliyle çok değişiklik oldu hayatımızda :) Çok şükür ciddi bir sağlık sıkıntımız olmadı ve çok şükür 2. kez anne oldum.

“YADE NİL” unkurabiyem…

Sen doğunca nasıl olacağını çok merak ediyordum ve nasıl Mira ile uyum içinde yaşayacağımızı, ikinizi ihmal etmeden seveceğimi ve bunu nasıl başaracağımı… Annelik öğle garip bir his ki, sevgi paylaştırılmıyor ve her evladını kendinden fedakarlık yapabilecek kadar çok seviyorsun ve bunu anne olmadan anlayamıyorsun.

İyi ki oldun sürpriz yumurtamız ve iyi ki senin annen oldum. Ablanla değişen hayatımız, seninle farklı bir anlam kazandı ve sizlerin birlikte büyüdüğünüzü görmek bize inanılmaz haz veriyor.

Her zaman dilediğim gibi;13010666_10154054188145690_7447018516711114272_n

“Vatana millete hayırlı, dinini ve atasını bilen, sevgiye ve ilgiye doymuş sağlıklı kuzucuklar olmanız” ve anneniz bunun için elinden geleni yapacak.

Sevgiyle kalın,

Meldemoz

 

 

Mira Naz 1 Yaşında ^.^

Üzerinden bir ay geçti ama ilk göz ağrımın ilk doğum günü yazısını yazamadım. Nedenlerini beni takip eden arkadaşlar bilirler zaten. 3 Kişilik çekirdek ailemize 1 kuzu daha katıldı 15 gün kadar önce :)

Minik kızım, Naz’ım ; 1 yaşına hem diş sancıları hem de grip hastalığı ile birlikte girdi. O kadar bitkin ve yorgundu ki doğum gününü birkaç gün erteledik ama hastalığının en kötü günü yine doğum gününe denk geldi maalesef. Aynı günün akşamı doktora gittik yüksek ateşi için. Çok şükür geçti gitti o kötü günler ve altta iki tane de çivimiz vardı tesellimiz olarak :) Üst dişleri de geldi sayılır, yan dişleri acıyor şu an ama ilk dişler gibi sıkıntı çekmiyoruz çok şükür.

Neyse efendim;

08.04.2015 tarihinde dayımız yurt dışından geldi, babamız İstanbul’dan geldi ve memleketimde anneanne, dede ve teyzelerle birlikte aile arasında mumumuzu üfledik. Planlarımda mekan kapatıp, aynı elbiselerle dolanıp, arkadaş dostlarla hoplayıp zıplayacaktık. Fakat sürpriz yumurtamızın oluşu (36. haftalık hamileydim) ve Mira’nın hasta oluşu nedeniyle evde, aile içinde kutlama yapmaya karar verdik.

Pastamızın modelini internetten bulup, pastacıya gösterip ‘abla çok kolay aynısını yaparım’ demesiyle yaptırdım ama aynı günün sabahı görünce şok oldum. Fotoğrafa benzemediğine mi yanayım, tadına mı yanayım, verdiğim paraya mı yanayım bilemedim. Mecbur almak zorunda kaldım. :( Teyit etmiş oldum ve pastacılık gerçekten zanaat.

Ay çöreğim 04.03.2015 de tam bir yaşını doldurdu. Sadece alt damakta 2 dişimiz var. 11 kg ağırlığında ve 80 cm boyunda yüzü gibi bedensel gelişimi de babasına benziyor dedirtiyor ki ben babasına çok benzetemiyorum :) En sevdiği şarkılar; Hande Yener (Naber), Jingle Bells ve TRT Çocuk (Ninni). En sevdiği yemek; Sebze çorbası, Milupa Sütlü Pirinçli Kaşık Maması ve Su. Hamakta sallanmaktan, arabada gezmekten, su içmekten ve içtikten sonra mekan neresi olursa olsun biberonu atmaktan çok hoşlanıyor. Eğer alışveriş merkezinde, fırlatılıp kırılan bir cam sesi duyarsanız bizim olma ihtimalimiz oldukça fazla. Su içerken eşimle teyakkuzda olmamıza rağmen yine de yetişemediğimiz anlar oluyor ve su biberonunu artık 2 adet taşıyoruz :)

İlk dede demişti, Anne ve baba da diyoruz.Mama sandalyesinde en fazla 10 dakika oturuyor, üstünün değiştirilmesi acayip sinir ediyor kızımı :) Altına yaptığında ise hemen bezinin değiştirilmesi gerekiyor sonuçta 1 yaşında bir birey kendisi. :D

Çoğu bebek gibi; alkışa, el sallamaya, emzikle diş kaşımaya, müzikle toto üstü dans etmeye, Pöö ve Cee lere, öpücük atmaya, göz kırpmaya oldukça istekli ve her fırsatta, her talebimizde itiraz etmeyen yapıyor benim tatlı meleğim.   Son günlerde eliyle işaretlere de başladık. Yapmak istediğini, gitmek istediği yeri o tontik parmağı ile gösteriyor.

Bu mucizevi gelişime;  bizler ağzımız açık şahit oluyoruz. Ne güzel bir heyecan ve ne güzel bir mutluluk. İyi ki doğdun benim tatlı Meleğim. İyi Ki benim yavrumsum Ay Çöreğim. İyi ki hayatımıza girdin ve hayatın bize farklı olduğunu gösterdin. Nefesim, Herşeyim…

Nice Mutlu Yıllara… ve bu yıllara ortak olmaya…

Notumuza dikkat lütfen ^.^

 

D

Meldemoz

 

 

09.03.2015- 38 Hafta + 0 gün

34. haftadan itibaren doğum iznine ayrılmış ve memlekete dinlenmeye gitmiştim. Bu arada Mira Naz’ın dişleri sancılı bir şekilde çıkmaya başladı ve 4 martta da doğum günü için hazırlıklar derken blogumu ihmal ettim biraz.

Bu hengame arasında inatla büyüyen sürpriz yumurtamız an itibari ile 38 haftalık. Bugün kü kontrol sonrası ise artık her an gelebileceğini ve 40 haftayı muhtemelen beklemeyeceğini öğrendik. Zaten heyecanlı olan ben, iyice strese girdim. :) İnşallah sağlıklı bir şekilde kavuşuruz bebeğimize.

73 kiloyum ve ömrümde ilk defa 7 li rakamlara çıktım. Haliyle ağırım ve hareket ederken artık çok zorlanıyorum. Özellikle dönemiyor ve eğilemiyorum :) Mira’da yarı bahaneyle bazı işleri eşime yaptırıyordum ama bunda gerçekten yapamıyorum :D  Tansiyon her zaman ki gibi düşük (8-4) ve doktor ayakta olduğuma hala şaşırıyor. Çatlak mevzusu eskisi kadar canımı sıkmıyor. Mira’da 10 kutu lierac bitirmiş ve son hafta göbeğimin bazı bölgelerinde çatlak olunca, olacaksa zaten oluyor modundayım. Sadece genişleyen yerlerimi sürekli nemli tutuyorum ki genelde Mira’nın bebeyağı ile oluyor bu. Hem ucuz hemde mis gibi kokuyor.

Un Kurabiyem ise 3000 gr ve ablası gibi gayet standart- fit bir bebek. Oldukça hareketli ve sanırım hiç uyumuyor.Özellikle geceleri biraz atarlı. Psikolojik durumum ise; oldukça korkağım. Hamilelik süreci nispeten tecrübemden dolayı rahat geçse de doğum için bu yavrum da daha korkağım. Nedenini bilmesem de çok çok endişeli, şaşkın ve gerçekten korkuyorum. Sanırım doğum esnasında aksilik olur diye korkuyorum. Dualarınızı eksik etmeyin olur mu? (iki araya sıkıştırdım hemen :D :D )

Belki bu son hamilelik yazım olur, belki 40. haftada tekrar buluşuruz bilemiyorum.

Allah isteyen tüm ailelere bu güzel duyguyu tattırsın ve kimseyi, hiçbir anneyi evladı ile sınamasın. Sizlere bol sağlıklı, mutlu günler diliyorum. Görüşmek üzere…

Sevgiler,

Meldemoz